Posts tonen met het label blog. Alle posts tonen
Posts tonen met het label blog. Alle posts tonen

woensdag 9 februari 2011

Blogpost IT Professional: Naar een veiliger internet...

... met de sociale wachter?

Tegenwoordig word ik niet meer gevraagd om te helpen met besmette pc’s of het onschadelijk maken van spambommen. Ik heb mijn omgeving kennelijk kunnen overtuigen om degelijke beveiligingssoftware te kopen. Ik word wel vaak aangesproken door bezorgde ouders.

Opgroeiende kinderen zijn lastige wezens, ik kan het weten want er liggen er nu twee boven te slapen. Gelukkig zijn die van mij nog redelijk jong (3 en 5 jaar), maar dat neemt niet weg dat ze al regelmatig zelfstandig op internet gaan.

Uiteraard heb ik hiervoor maatregelen getroffen, zodat ze niet per ongeluk op content stuiten waar ze nog niet aan toe zijn. De webfilter in mijn pc-beveiligingssuite doet gelukkig perfect zijn werk.

Jeugd en Facebook
Maar ik kan me voorstellen dat ouders van grotere kinderen een zwaardere uitdaging hebben. Zodra kinderen echte web 2.0-sites en sociaalnetwerksites als Facebook gaan bezoeken, wordt het immers allemaal een stuk lastiger.

Kinderen of jong volwassenen hebben er interactie met bekenden, onbekenden en vele virtuele vrienden. Deze virtuele Facebookwereld blijkt ook een stuk explicieter en harder dan de echte wereld.

Kinderen van tien tot zestien jaar worden er belaagd door volwassen die meer willen dan alleen een goed gesprek. Het idee dat je kind benaderd wordt door dit soort predators en dat je er weinig aan kan doen, is heel frusterend. Maar ook leeftijdsgenoten kunnen keihard zijn en als een soort cyberpesters andere kinderen kwetsen.

Controle nagenoeg onmogelijk
Controle door ouders is bijna onmogelijk, want dat zou betekenen dat je continu moet meekijken of minimaal zelf Facebookvriend moet zijn. Kinderen vinden het ook niet cool om vrienden van papa of mama te zijn op internet. Het is een feit dat de invloed op je kinderen naarmate ze ouder worden steeds kleiner wordt.

Het is dus wachten totdat er een tool komt die onze kinderen in realtime kan beschermen tegen alle soorten ongewenste contacten op sites als Facebook, zonder dat ze het gevoel hebben dat ze bespied worden door hun ouders. Ouders moeten tegelijk het gevoel krijgen dat ze controle hebben op wat hun kinderen doen en meemaken op Facebook. Zo kunnen ze ingrijpen wanneer dit echt nodig is, maar zonder de privacy van hun kinderen te schenden.

Want pubers zullen niet toestaan dat hun ouders toegang krijgen tot al hun activiteiten op Facebook, maar zullen het stiekem wel prettig vinden dat er een slim digitaal vangnet is met tentakels in de ‘echte’ wereld om problemen te voorkomen.

Jammer genoeg kan ik mijn vrienden en bekenden nog niet onmiddellijk helpen aan zo’n tool, maar de komst van zo’n echte sociale wachter kan volgens mij niet lang meer duren.

.


Bron: http://www.ITprofessional.be

dinsdag 25 januari 2011

Blogpost IT Professional; Security: waar trek je de lijn?

En wie bepaalt waar die getrokken wordt?


Niemand kan nog zonder, maar elk bedrijf moet zich de vraag stellen hoever het moet gaan in het inrichten van beveiligingssystemen op het computernetwerk en in het datacenter. Dit vraagstuk kan je van verschillende kanten bekijken. Maar het blijft altijd een balans zoeken tussen geld uitgeven en inschatten welke risico’s je ermee afdekt.

Tijdens zakelijke vregaderingen krijg ik vaak de vraag “maar wij zijn toch geen bank, dus zoveel security hebben wij toch niet nodig?” Waarop ik steeds hetzelfde antwoord moet geven: “inderdaad, uw bedrijf is geen bank, maar heeft u er al eens over nagedacht wat er gebeurt met uw bedrijfsprocessen als uw systemen niet meer werken, of privégegevens van uw klanten misbruikt worden door derden of data niet meer te vertrouwen zijn?”

Als het gaat om beschikbaarheid van systemen wordt de aanschaf van nieuwe apparatuur of software vaak gezien als een vanzelfsprekendheid, maar zodra het gaat over de andere twee vragen is het vaak moeilijk oversteken. Toch ben ik van mening dat ethisch gezien bedrijven soms wat vaker zouden moeten oversteken.

Bedrijven moeten zich er meer bewust van zijn dat alle informatie in hun databases per definitie confidentiële informatie is. Hetzelfde geldt voor data op een laptop, tablet of smartphone. Het gaat dan niet alleen om naam, adres, woonplaats en telefoonnummers, maar ook e-mailadressen, aankoop- en betalingsgedrag. Niemand wil dat dergelijke informatie op straat komt te liggen, laat staan in handen komt van criminele organisaties.

Maar ook de juistheid van informatie en data in systemen is heel belangrijk. Niets is zo vervelend als financiële gegevens die onbedoeld niet kloppen. Dat kan heel nadelige gevolgen hebben voor een bedrijf, maar helemaal vervelend wordt het als orders verkeerd of niet verstuurd worden door foute data in het systeem.

Probleem uitbesteden?
“Dan besteden we applicaties en systemen toch gewoon uit en brengen ze in de cloud en dan ligt de verantwoordelijkheid ergens anders”, is een vaak gehoord argument. Niets is uiteraard minder waar. Technisch is het vaak een voordeel en de operationele kosten zullen waarschijnlijk lager liggen, maar de verantwoordelijkheid over de data verhuist niet mee naar de cloud.

Persoonlijk vind ik dat bedrijven die gebruik (gaan) maken van cloudservices heel goed moeten onderzoeken op welke manier de cloudservice provider zijn data gaat bewaken en beschermen. Niets lijkt mij vervelender dan dat je als organisatie het nieuws haalt, door toedoen van een derde partij.

Hoe controleer je wie, vanaf welk apparaat, waar vandaan toegang krijgt tot de informatie? De hedendaagse technologie maakt alles mogelijk, maar de balans tussen wat kan en wat je wil dat kan, moet met beleid gevonden vonden worden.

Dus als er een lijn getrokken wordt op een bepaalde plaats omdat de markt of de organisatie daar om vraagt, moet je wel altijd zorgen dat de lijn bewaakt wordt met de juiste technologie, om de balans in evenwicht te houden.

BRON: ITProfessional.be

dinsdag 28 december 2010

Gerben & The New Media: Leven na Google Wave

Gerben & The New Media: Leven na Google Wave: "Google, de absolute publiekslieveling van de internetters van de afgelopen jaren, heeft beslist om zijn Wave-experiment stop te zetten. Toch heeft de online zoekmachine reeds een nieuwe samenwerkingsdienst online staan. Shared Spaces is de opvolger. De samenwerkingsapplicatie Google Wave is geen lang leven beschoren. De dienst wordt definitief afgesloten in 2011.

..."

Cybercriminelen te snel af met gratis beveiliging? (Jan-Paul Oosterom) - Vrije Tribunes - Opinie - Knack.be


Ik betaal niet voor beveiligingssoftware op mijn thuis PC, is een veel gehoorde boutade in mijn vriendenkring. Als het onderwerp IT, en meer bepaald veiligheid wordt aangeraakt, duurt het niet lang of iemand zegt “maar ik heb een Mac en heb dus geen beveiligingssoftware nodig”. Daarop volgt dan al snel “ha, maar ik heb een Windows PC en betaal niets voor mijn beveiligingssoftware, want alles is gratis te krijgen”.

Aan de ene kant zit in beide statements best een kern van waarheid. Er is immers goede of zelfs hele goede beveiligingssoftware te vinden die je gratis mag gebruiken en ja, gebruikers van een Apple toestel lopen minder risico op beveiligingsproblemen.




Voor vervolg op tekst klikken

maandag 5 juli 2010

Blogpost: IT Professional: Beveiliging: meer of simpeler?

Meer is niet altijd beter
02 juli 2010 | Jan-Paul Oosterom

In de jaren ’90 had je nog genoeg aan een firewall en degelijke antivirus op je werkplek. Die bescherming is nu achterhaald. Een gemiddeld bedrijf telt tegenwoordig minstens vijf verschillende beveiligingstoepassingen, maar je vindt er evengoed met meer dan veertien verschillende systemen.

Overdreven? Ik gun je een korte blik op het huidige aanbod: Firewall, IPS/IDS, SSLVPN, gateway-antivirus, AAA-oplossing, server AV, Endpoint AV, Antispam, Proxy, data-encryptie, DLP, NAC,...

Dat het gemiddelde bedrijf zoveel verschillende beveiligingssystemen heeft, is op zich niet vreemd: het landschap verandert immers behoorlijk snel. De gebruiker zoekt steeds vaker toegang tot het netwerk en dit van op verschillende locaties. E-mail leest hij in de file, documenten past hij thuis aan en bestellingen bij de klant voert hij live in en verwerkt hij op locatie. Je zou bijna vergeten dat een werknemer ook af en toe ook nog eens langskomt op kantoor.

Voor vervolg ga naar IT professional site door hier te klikken

vrijdag 14 mei 2010

Nieuwe Blogpost op IT Professional: Hoe beveilig je de flexible workforce?

Belangrijke bedrijfsinformatie loopt gevaar


In een tijd van economische onzekerheid is het aanwerven van personeel soms een moeilijke beslissing. Steeds meer bedrijven kiezen vandaag om met externe medewerkers in zee te gaan.

Als hun contract niet wordt verlengd, is het risico veel minder groot dat dit de media haalt dan wanneer eigen vaste medewerkers ontslagen worden. Bedrijven doen ook steeds vaker een beroep op specialisten. Externe consultants zijn tegenwoordig werkzaam binnen alle afdelingen van een bedrijf.

Lees verder op de site van IT Professional

maandag 19 april 2010

Blogpost: IT Professional: Waarom technologie tegen datalekken kopen?

Ik praat momenteel met klanten vaak over het onderwerp Data Leakedge Protection (DLP). Maar de meeste bedrijven weten niet waarom ze DLP willen implementeren. Als je het mij vraagt, zijn er twee redenen waarom een bedrijf DLP zou installeren. De regels verplichten het, en het is ook gewoon veiliger.

Veiligheid
Het implementeren van DLP omwille van de veiligheid is vaak het makkelijkst. Organisaties die willen voorkomen dat specifieke informatie naar de buitenwereld lekt, kunnen dit eenvoudig voorkomen door DLP te installeren. Lees verder op IT Professional website

dinsdag 13 april 2010

Plastic Heroes..

Als ik aan Plastic Heroes denk, is het eerste wat in mij opkomt, zijn de oude GI Joe poppetjes van mijn broertje. Maar ik denk niet direct aan een lelijk oranje mannetje.
Op zich moet ik zeggen dat ik het een goed ding vind dat plastic afval gescheiden moet worden. Maar ik moet wel zeggen dat de manier waarop het nu gedaan moet worden niet echt bevorderlijk werkt. We krijgen een stapel plastic zakken en daar moet je al je plastic in verzamelen.

Vol goede moed zijn wij plastic gaan verzamelen. Het mooie is dat het verzamelen heel goed gaat. Eigenlijk doen wij het om twee redenen. De eerste is natuurlijk voor het milieu. Het is natuurlijk fantastisch dat van mijn oude plastic weer mooie dingen worden gemaakt. Het idee dat ik ooit een mooie elektrische auto koop welke op aangedreven wordt door zonlicht en wellicht het licht van de sterren en de maan, maar welke wel 80% geproduceerd is van oude rotzooi is natuurlijk geweldig. Maar ik denk dat we het stiekem ook wel een beetje om de tweede reden doen.

We hebben zo’n grijze kliko bak welke een keer per twee weken wordt geleegd, wat me opgevallen is in de afgelopen anderhalf jaar dat we hier wonen is dat dit ding zo vol is. Zodra die bak vol is word ik direct door Mariette erop uitgestuurd om die grijze bak te bestijgen. Dan sta ik weer te springen op het vuil om zodoende weer een beetje ruimte te creëren. Niets is fijner om in een vuilnisbak met vieze, gore stinkende luiers of andere vieze spullen te springen en dat je voelt dat je tot je enkels wegzakt in de slijmerige rotzooi.

Maar nu moet ik ook eerlijk zeggen dat de besparing behoorlijk tegen valt. Ondanks de opbrengst welke wij wekelijks hebben. Dan kom je gelijk om mijn grootste bezwaar. De foto welke ik genomen heb is de opbrengst van een kleine week.




Ze komen een keer per maand die zakken halen. Dus de gemiddelde opbrengst van ons kleine huishouden is minsten 5 a 6 zakken. Dit betekent dus ook dat een gemiddeld huishouden gemiddeld continu ongeveer 3 zakken in huis heeft. Natuurlijk moet het plastic schoon zijn, maar ik gooi het niet eerst in de wasmachine, deze zomer gaat dit zeker luchtjes geven.

Ja vroeger kon ik dat plastic platstampen in de kliko bak, nu gaat dat niet meer iets wat vroeger geen ruimte in neemt, krijg je nu niet meer klein. Want als je het te hard samenperst scheurt de plastic bak.

Al met al is dit erg handig. Ik denk ook dat er maar twee manieren zijn waarop dit plastic inzamelen een succes gaat worden. De eerste is nascheiding, het plastic wordt gescheiden nadat ze is aangeboden op. Dit gebeurd nu op verschillende plekken in Nederland. Dit schijnt een zeer effectieve manier te zijn, welke de normale burger niet overmatig belast. De andere manier is dat iedereen een machine krijgt welke al het plastic al direct klein maakt. Een soort versnipperaar welke al het plastic gelijk in kleine stukjes maakt. Dit heeft een aantal voordelen, zoals het feit dat het ingezamelde plastic niet zoveel ruimte in beslag neemt, hierdoor hoeft er ook minder vaak ingezameld te worden, dit levert dus ook een direct besparing op. Ik denk ook dat er dan veel meer mensen actief met deze actie aan de slag zouden gaan.

Al met al denk ik dat de enige Plastic Heroes die nu in Nederland aanwezig zijn, zijn de mensen die nu trouw week in, week uit al hun plastic scheiden zodat ik zometeen in een recyclede op zonne-energie aangedreven auto kan rijden.

vrijdag 9 april 2010

Anoniem twitteren?

Ik vind twitter dus echt leuk. Het publieke nut van twitter zie ik nog niet helemaal. Ik ben ooit aangemeld op dit medium en heb er daarna een tijd niets meegedaan, op een of andere manier heb ik dit medium toch opnieuw herontdekt en ik moet zeggen, dat ik het echt leuk vind.

Ik denk dat er geen dag voorbij gaat dat ik niet minimaal een tweet plaats, eigenlijk gebruik ik twitter nu op een aantal manieren.

Op de eerste plaats zie ik het medium waarbij zakelijke informatie vergaar. Veel bedrijven, organisaties en personen uit het marktsegment (IT Security) waarin ik werk gebruiken dit medium om zich te profileren en om boodschappen uit te dragen. De informatie die ik daar verga is zeer nuttig en het kan het zeer goed gebruiken bij mijn dagelijkse bezigheden.

Op de tweede plaats hou ik via twitter contact op een lossere manier met zakelijke relaties. We wisselen semi zakelijke en privé tweets uit. Het is leuk om op die manier ook wat meer bonding te krijgen met deze mannen en vrouwen uit mijn werkkring.

Uiteraard is het ook een hele leuke manier om in contact te blijven met goede en vage vrienden en familie, ik merk dat voor deze groep twittervrienden het ook een soort van offline chat is geworden. Ik vind het ook oprecht leuk om te lezen wat deze groep mensen doet en waar ze zijn en wat ze denken.

Maar stiekem merk ik dat ik ook steeds meer contacten onder hou met mensen die ik totaal niet ken. Je krijgt een soort van aparte band met personen. Soms heb je zo’n band voor een avond, soms voor een week en met sommige personen blijf je een soort onduidelijke maar goede band houden. Met mensen uit de groep heb je soms ook de meest onzinnige discussies die wel onderhoudend en vermakelijk zijn. Maar ook worden serieuze onderwerpen behandeld, vooral politieke onderwerpen zijn geliefde zaken om met vage onbekenden over te twitteren.

Toch merk ik wel dat als je soms tweets terugleest dat je jezelf afvraagt of dit nu exact hetgeen is wat ik wil zeggen. Sterker nog, soms vraag ik me af als iemand een van mijn tweets leest, zonder het hele verhaal erom heen, de context wel goed begrijpt. Sterker nog ik denk dat ik soms door snelheid en in het moment zaken soms net verkeerd kan neerzetten. Zo heb ik al een keer een aanvaring gehad met een iemand de zeer dichtbij me staat over een tweet die in de verkeerde context werd geplaatst.

Soms vraag ik me dan ook niet af of ik mijn tweets moet afschermen voor niet twitter vrienden. Op die manier is mijn geblaat alleen maar te lezen door mensen die actief zijn op twitter en bevriend zijn met me. Mensen die waarschijnlijk begrijpen wat twitter is en waarom ik het leuk vind.

Maar aan de andere kant heeft het publiek houden van je tweets ook twee voordelen. Je ontmoet en komt sneller in contact met nieuwe mensen op twitter, maar daarnaast geeft het ook openheid van zaken voor mijn wederhelft. Want ik weet zeker dat zij niet begrijpt waarom ik twitter zo leuk vind en als ik dit afsluitvoor haar krijgt ze toch het gevoel dat ik wat voor het weg hou en dat is nu juist niet de bedoeling.

Voorlopig zijn mijn tweets dus niet anoniem, maar blijven ze publiek.

dinsdag 30 maart 2010

Het zit ook nooit mee

Ik kan er echt af en toe gestoord van raken, de pech de we hebben met het huis. Ok je weet het als je een oud huis koopt dat je een grote kans op problemen krijgt, maar het houdt nooit op. We hebben in ieder geval te de volgende winter de tijd om het dak boven de keuken te repareren. Gelukkig sneeuwt het voorlopig niet, maar die bruine plekken in ons net gestuukte plafond zijn toch erg vervelend.

Al enige tijd geleden schreef ik over onze ervaringen met onze loodgieters. Deze waren niet zo best. Lekkage, dreigementen alles heb ik meegemaakt met deze lamzakken.

Nu heeft het volgende euvel zich weer voor gedaan. Onze combi ketel doet het zo goed dat het huis ongevraagd 23 graden plus en de douche ongeveer 5 graden. Ik zeg dat is niet plezant. Normaal zit ik op dinsdag in Belgie, maar vandaag heb ik deze rit moeten laten schieten. Omdat onze CV installateur zou langskomen. Gelukkig is het einde kwartaal op werk en had ik geen directe meetings met klanten of partners. Ze zouden in de ochtend komen. Helaas vergat de planning mij te bellen en moest ik er een telefoontje aan wagen rond de klok van 12:15.

Uiteindelijk stond de goede man bij ons op de stoep. De vriendelijke borst was in een klein half uur en ging na een korte test weer op weg. Aangezien mijn hoofdhaar in de afgelopen 6 jaar niet zolang was geweest besloot ik de heggenschaar op mijn hoofdhuid los te laten, met de gedachte dat ik zo weer lekker onder een warme douche kon afspoelen.

Na 10 minuten zat mijn kapsel weer zoals het hoort, kort, kaal, maar wel verzorgd, dus niet als een piekerige landloper, die eens per kwartaal een scheermes over zijn hoofd haalt.
Vol verwachting zet ik de douche aan. Toen wij deze regendouche bestelde stelde ik me voor dat als je hier onderging staan dat je jezelf in het amazone gebied waande tijdens in de regentijd. Een warme zachte verschonende regenbui die altijd welkom is na een dag hard werken of om gewoon je dag super te beginnen.

Helaas kwam ik vandaag tot de conclusie dat de reparatie toch niet helemaal goed was uitgevoerd, een koude zeikerige pis straal landde op mijn kale bats.

Morgen half negen stipt is de monteur er weer, maar dan om de klus echt te klaren, hoop ik..

vrijdag 26 maart 2010

Blogpost: IT Professional: Nieuw HR-beleid leidt tot groter beveiligingsrisico

Steeds meer bedrijven zitten met een groot dilemma. Hoe ga je om met hoger opgeleide, net afgestudeerde medewerkers die gewend zijn te werken in een flexibele en open IT-omgeving, genaamd het internet? Ze gebruiken dit niet alleen meer als encyclopedie, maar zien het als een communicatie- en samenwerkingsmiddel.

Lees verder op: IT Professional be

zaterdag 13 maart 2010

Vandaag staat in het teken van loslaten

straks als ik 50 jaar ben en mijn kinderen een eigen leven hebben, dan heeft het leven met mijn kinderen eigenlijk in het teken gestaan van loslaten.
Elke ouder kan dit beamen. Vandaag was weer zo'n dag. Toen Merijn en ik terug kwamen van de zwemles was het huis leeg. Mariette was naar de markt geweest met Xander en kwam enthousiast de kamer binnen stormen.

Ze had een paar geweldige blauwe cowboy laarzen gezien. Maar vond dat ze nog wel even moest overleggen. Normaal gesproken had ze zonder mij te consulteren de doos pontificaal op tafel gezet.... dit gebeurd met laarzen namelijk ongeveer om de maand. Maar kennelijk waren deze of duurder of gewaagder dan normaal. Ze moest ze eerst aan mij laten zien vond ze.

Merijn had totaal geen zin om mee te gaan naar het dorp. Lastig dilemma... mooie laarzen kopen of niet, merijn meeslepen of niet. Uiteindelijk vonden we het allebei tijd dat merijn wel eens een 15 tot 30 minuten alleen kon blijven. Na een uitgebreide instructie van de telefoon gingen we naar het dorp. Best spannend om je spruit zo alleen achter te laten.

nog geen vijf minuten na vertrek sta ik de laarzen winkel te kijken naar een paar mooie blauwe laarzen die mijn vrouw zeer goed om de voet passen en ook nog best mooi zijn. Op eens hoor een SMS binnenkomen en zie dat ik een gesprek van mijn huisadres heb gemist. Terugbellen werkte niet want de telefoon was niet goed uitgezet. De lijn stond dus nog een soort van open.

Als een gek spring ik op de fiets en sta binnen anderhalve minuut in de tuin. Ik verwacht een mannetje wat helemaal overstuur is. Als struikelend ren ik de huiskamer binnen. Lachend kijk hij me aan. Ik vraag heb waarom nog bijna hyperventilerend waarom hij belde. Zijn antwoord: Papa kan je de DVD op stil zetten want ik wil met de playmobil spelen.

vanavond gaan we naar een verjaardag van een tante van mij... en zijn er twee dames die gaan oppassen. Dit wordt de eerste keer dat de oppas meisjes de jongens naar bed gaan brengen... Weer een moment van loslaten... wederom spannend...

zaterdag 6 maart 2010

Opgelost of anders....

We wonen nu een dik jaar hier in dit huis en ik moet zeggen ik heb nog nooit ergens zo thuis gevoeld. Het voelt echt als thuis. Voor ik naar Huizen verhuisde had ik er eigenlijk helemaal niets mee, maar nu ik er woon, denk ik dat ik er niet meer weg wil.

De meeste mensen, het dorp, de wijk en het huis bevallen super. Eigenlijk heb ik nergens om over te klagen. Ja, we hebben een huis gekocht waar nog verschrikkelijk veel aan moest gebeuren, sterker nog we zijn nog lang niet klaar. Binnenkort gaan we druk aan de slag, om de nodige verbeteringen in het huis aan te brengen. Ik kan niet wachten tot mijn werkkamer af is... en we de schuur weer op een normale manier kunnen gaan gebruiken.

Maar er is een ding waar ik me echt aan erger. Kennelijk wonen wij op de doorloop route van het dorp naar het lokale honden poep veldje. Dit is natuurlijk geen probleem, maar veel honden eigenaren vinden het nodig om hun hond te laten poepen precies op de plek waar wij onze tuin uitkomen naast de voordeur. Kan het nog aso-er? Hoe vaak de kinderen nu al in de verse, dampende, geurende honden drollen hebben gestaan bij het uitstappen van de auto is echt niet normaal.

Het meest vervelende is het als je het niet direct door hebt en ze met volle vaart de net opgedane honden behoefte door het hele huis rennen. Of wanneer je met je duffe hoofd in de auto zit en denkt wat ruik ik nou en je stopt bij de eerste parkeerplaats langs de A27 en achter je stoel kijkt en ziet dat je hele rugleuning onder de bruine stinkende drap zit... Verschrikkelijk.

En die honden kan je het niet kwalijk nemen, maar die baasjes zijn verschrikkelijke lapzwansen. Nog geen 15 meter verder ligt een poepveldje wat ze helemaal vol mogen schijten. Ik begrijp dat het een keer mis kan gaan, maar dan ruim je het op.. Ik liet toch ook niet de stinkpoepluiers in het vondelpark liggen zodat de volgende die eindelijke open stukje gras vond direct met zijn neus in de ontlasting van mijn kind zou duiken... Ruim het gewoon op. Ik weet ook zeker dat het bijna bewust gebeurd.
Het zijn namelijke altijd dezelfde kleine keutels op een grote hoop. Het moet dus van hetzelfde takke beest komen.

Hier moet dus echt een einde aan komen. Daarom hebben we een diepte investering gedaan. Nee ik heb geen automatische poepsensor met baasjes verschrikker gekocht.
Het idee spreekt me wel aan, want ik weet zeker dat die persoon die zijn hond daar zou laten poepen het dan nog meer een keer zou doen. Ik bedoel niets is zo storend als je hond er met moeite een warme hoop eruit probeert te persen en er gaat een 200 watt speaker open die op volle volume verzoekt om dit niet nogmaals te doen. Het enige wat me van deze oplossing niet aansprak was het feit dat het soms ook heel vroeg in de ochtend gebeurd, ja vooral dus. Waarschijnlijk baalt het baasje er dan zelf van dat hij de hond om 6 uur al moet uitlaten dat hij dat denkt hoe eerder hoe beter en ze zien me toch niet.

Maar goed we hebben dus een investering gedaan die echt afschrikwekkend moet werken. We hebben een verboden te poepen bordje opgehangen. Ja voor mijn Belgische lezers niet meer dan logisch, want die poepen sowieso niet op straat. Maar ik weet zeker dat deze emaile plaat, lees het goed want het heeft niets met elektronische berichten te maken, die ik duidelijk zichtbaar op het muurtje geplaatst waar met enige regelmaat de daad ligt.



Geloof als dit niet werkt ga ik echt rigoureuze maatregelen treffen. Als ik na het plaatsen van dit prachtige emaile verboden de poepen voor honden bordje nog een keer een vers gedraaide honden keutel vind, zullen ze het beleven.

Als het nogmaals gebeurd, dan stem ik de volgende keer wel op een partij die hondenbelasting wil heffen in Huizen. Geloof me dan zal die ene hondenbezitter het verpesten voor allemaal. Dan zal de hondenpoep lobby in de gemeente Huizen zijn weerga niet kennen, alle honden zullen dan wel zichtbaar met een penning op straat moeten lopen. Geloof me ze zullen die ene lamzak met zijn trouwe viervoeter erg dankbaar zijn.

vrijdag 5 maart 2010

Hierbij verklaar ik..

Het moest een keer gebeuren, ik bedoel kinderen worden vanzelf oud en ouder. Ik moet zeggen het bevalt me goed. Merijn die steeds wijzer wordt en nu echt langzaam een grote gozer aan het worden is en Xander die nu eindelijk 's nachts beter begint te slapen.

Vandaag/nu is hij Xander bijvoorbeeld voor het eerst naar Peuter gym en zwemmen. Dat is het leuke van de de sportschool waar ze les krijgen dat ze er een zwembad hebben waar zwemles gegeven wordt en ze hebben een sportzaal en een judozaal.

Voor de peuters combineren gym met zwemmen en zo raken zo op hele jonge leeftijd vertrouwd met sport, water en zwemmen.

Maar naast zijn sportieve activiteiten is Xander nu al twee weken overdag droog zonder luier. 's nachts nog niet, maar met 2 1/2 vind ik het sowieso knap, daarom verklaar ik Xander nu officieel overdag zindelijk. Zijn zoveelste grote stap in zijn nog maar korte mensenleventje.

woensdag 3 maart 2010

Ik maak me zorgen

Ik maak me zorgen,....

Nee niet over het thuisfront, maar over het land waar ik woon.
Normaal probeer ik dit medium politiek vrij te houden, zo heel af en toe laat me uit. Ik wil er nu niet te diep in te gaan, maar ik maak me wel zorgen over de verschuiving in het politieke landschap. Ik begrijp dat er veel mensen zijn het het niet kunnen vinden in het beleid wat er de laatste jaren gevoerd werd. Ja ik, ik ook. De vertrutting en betutteling van de maatschappij kan ik mij ook niet in vinden.

Maar dat een partij die als belangrijkste speerpunt heeft dat er gestreden moet worden tegen een godsdienst vind ik heel erg eng. Natuurlijk begrijp dat er wat gedaan moet worden aan een stel etters die wijken en mensen terroriseren. Die gasten moeten keihard worden aangepakt en moeten gewoon participeren in de maatschappij.

Maar de maatschappij moet wel begrijpen dat een maatschappij veranderd, als je kijkt naar Nederland 50 jaar terug was dit land een totaal ander land en ik weet zeker dat over 50 jaar het land er echt anders uit zal zien. Dat er verschuivingen plaats vinden in onze verzuilde maatschappij is een feit. Maar moeten we daar bang voor zijn, of moeten wij dat omarmen? Ik denk het laatste, ja je moet de uitwassen de kop in drukken, zoals we dat doen met met alle extreme denkbeelden. Maar laten we dat niet botvieren op een geloof.

Ik weet het ik was niet levendig in 40-45, maar ik weet wel dat er in die tijd ook frustraties zijn geprojecteerd op een geloof. Nu heb ik het gevoel dat dit weer gebeurd en daar maak ik me zorgen over. Ik hoop dat wij Nederlanders begrijpen dat het projecteren van alle problemen op deze bevolkingsgroep niet de oplossing is. Ik weet namelijk zeker dat als we blijven bashen op dit geloof, dit de integratie en participering van de mensen die dit geloof aanhangen niet zullen bevorderen.

Aanpakken van gezwellen ja, aanpakken van extremisten, ja maar dat geldt ook voor extremisten die christelijk zijn, linkse en rechtse extremisten, eigenlijk iedereen die de samenleving wil dwarsbomen, maar wel zonder een geloof in het algemeen te stigmatiseren.

Ik maak me dus zorgen, we zullen zien wat de toekomst zal brengen...

zondag 28 februari 2010

Kan iemand mij vertellen waar dit vandaan komt?

Ik heb al de hele dag een gevoel van lusteloosheid. Ik heb constant het gevoel dat ik iets moet doen, maar ik zou niet weten wat. Ik weet wel als ik naar mijn huis kijk dat er eigenlijk heel veel moet gebeuren. Dan heb ik het niet over opruimen of schoonmaken, maar het huis is nog lang niet klaar.

Dat weet je als je een ouder huis koopt, dat het nooit klaar is. Maar er zijn gewoon een aantal zaken waarvan ik vind dat het moet gebeuren. Zo heb ik een aantal grote erger punten. Zo moet de schuur nog omgebouwd worden tot werkkamer, moeten de plinten beneden en boven gedaan worden, moet de trap opnieuw bekleed worden, de overkapping van de serre/patio moet vernieuwd worden en moet een groot deel van het buitenschilderwerk gedaan worden en uiteraard is de tuin ook nog lang niet klaar.

Al met al hebben we nog maanden werk, alleen kan ik me er niet toe zetten. Sterker nog ik kijk er erg tegenop, vooral het schilderwerk en het vervangen van de gigarij aan coniferen zie ik niet als een leuke klus.

Meer en deel van die werkzaamheden zijn zaken die gedaan moeten worden als het mooier is, of in ieder geval droog is.Toch zit ik vandaag op de bank met de gedachte dat ik iets moet doen, maar er komt helemaal niets uit mijn handen. Als ik naar buiten kijk kan ik me maar een ding bedenken, wanneer wordt het weer eens een beetje mooi weer. Ik denk ook dat dit gevoel van lusteloosheid komt omdat ik het mooie weer mis. Gisteren kwam heel even de zon door en ik stond bij wijzen van spreken met de heggenschaar in de handen om de heg te trimmen.

Het idee dat over een paar weken de echte lente gaat beginnen geeft me gevoel van ik kan niet wachten. Laat de terrasjes maar komen...

vrijdag 19 februari 2010

Een beveiligingsbeleid koop je niet in een doos


Een beveiligingsbeleid koop je niet in een doos

Continu bijstellen is de boodschap


Bedrijven hebben dringend nood aan een actief beveiligingsbeleid. Tegen beter weten in worden er vaak standaard beveiligingsoplossingen geïnstalleerd. Of erger: er komt pas een systeem als er zich een incident heeft voorgedaan

Lees meer